கடைசி வார்த்தையில் மானம் உண்டு, முதல் வார்த்தையின் மென்மைக்காக இறந்தன பூச்சிகள். காஞ்சியில் நான் யார்?

இடி இடிக்கும், மின்னல் மின்னும், மழை பெய்யாது- அது என்ன?

இடி இடிக்கும், மின்னல் மின்னும், மழை பெய்யாது- அது என்ன?

கண் உண்டு ஆனால் பார்க்க முடியாது அது என்ன?

எங்க அக்கா சிவப்பு, குளித்தால் கருப்பு அது என்ன ?

ஒரே வயிற்றில் பிறந்தாலும் ஒருவன் நடப்பான் ஒருவன் ஓடுவான் அது என்ன?

உருவம் இல்லாதவன் சொன்னதைத் திரும்பச் சொல்லுவான் அவன் யார்?

மரத்தின் மேலே தொங்குவது மலைப் பாம்பல்ல அது என்ன?

இரு கொம்புகள் உண்டு மாடு அல்ல, வேகமாய் ஓடும் மான் அல்ல, கால்கள் உண்டு மனிதனல்ல. – அது என்ன?

சிறு தூசி விழுந்ததும் குளமே கலங்கியது அது என்ன?

இவன் வாலுக்கு வையகமே நடுங்கும் அவன் யார்?

பச்சை பொட்டிக்குள் வெள்ளை முத்துகள்?

தொட்டுப் பார்க்கலாம் ஆனால் எட்டிப் பார்க்க முடியாது அது என்ன?

தாய் குப்பையிலே, மகள் சந்தையிலே அவை என்ன?

சொன்ன நேரத்துக்கு தொண்டை கிழிய கத்துவான். அவன் யார் ?

சின்ன மீசைக்காரன் மியாவ் ஒசைக்காரன் அவன் யார்?

தன் மேனி முழுதும் கண்ணுடையாள் தன்னிடம் சிக்கியபேரைச் சீரழிப்பாள் அவள் யார்?

முத்தான முத்துகள் முற்றத்திலே காயுது, படி போட்டு அளக்கத்தான் ஆளில்லை அது என்ன?

கொதிக்கும் கிணற்றில் குதித்துக் குண்டாகி வருவான். அவன் யார்?

பூவோடு பிறந்து, நாவோடு கலந்து விருந்தாவான், மருந்தாவான். அவன் யார்?

பேப்பர் கிடையாது வாய்பாடு தெரியாது . கணக்கிலோ புலி அது என்ன?

பிடுங்கலாம் நடமுடியாது அது என்ன?

படபடக்கும், பளபளக்கும், பண்டிகை வந்தால் வானில் பறக்கும். அது என்ன ?

ஓடெடுப்பான் பிச்சை ஒரு நாளும் கண்டறியான் காடுறைவான் தீர்த்தக் கரைசேர்வான்- தேட நடக்குங்கால் நாலுண்டு நல்தலை ஒன்றுண்டு! படுக்கும்போது அவையில்லை பார்! அது என்ன?

உடம்பு இல்லாத எனக்கு தலை உண்டு பூ உண்டு அது என்ன?

பிறக்கும்போது வால் உண்டு இறக்கும்போது வால் இல்லை அது என்ன?

காலையில் வந்த விருந்தாளியை மாலையில் காணவில்லை. அது என்ன?

பறந்து செல்லும் ஆனால் பறவையும் அல்ல பால் கொடுக்கும் ஆனால் விலங்கும் அல்ல அது என்ன ?